Auteursarchief: Amy Speelman

Interview: Caroline Vogel

interview-caroline-vogel-1Het Naaicafe.
Een student die zijn broek repareert, een moeder die de bruidsjapon van haar dochter maakt, vriendinnen die elkaar adviseren op modegebied… ze ontmoeten elkaar in Naaicafé van Caroline Vogel aan de leestafel met koffie en thee. Sinds september 2007 is de Hoogstraat 57 in Rotterdam de plek waar het mogelijk is om voor een uur een naai- of lockmachine te gebruiken.  Even een broek korter maken of een gordijn naaien kan nu ook zelf, zonder thuis een naaimachine te hebben. Ook voor bij ingewikkelde naaiproblemen kunnen bezoekers advies vragen bij Naaicafé Caroline Vogel.

Wat kunt u vertellen over het naaicafe?
7 jaar geleden ben ik begonnen met het naaicafe. Verschillende leeftijden zul je hier vinden. De generatie van nu krijgt op school geen handwerk meer, daarom komen vooral veel jongeren naar het naaicafe. Je kan hier cursussen volgen of je eigen gang gaan, door middel van een stippen kaart. Mensen komen eerder naar het naaicafe, omdat de drempel lager ligt dan dat je bij iemand thuis een cursus volgt en niet vast zit aan maandelijkse kosten. Het is een open werkplek waar genoeg mensen rond lopen voor begeleiding. Naast cursussen en eigen tijd is er ook een model van de week. Hier voor worden er patronen gemaakt die je later voor je zelf kan gebruiken. Je kan je eigen spullen meenemen maar ook is het dan mogelijk stof en fournituren daar te kopen.  En natuurlijk kan je ook altijd langskomen voor een gezellig bakkie.

Wat is uw achtergrond/studie ervaringen ?
Ik heb op de mode academie gezeten. Daarna heb ik een tijd voor een ontwerper gewerkt in Amsterdam maar het modewereldje is niet echt de plek voor mij. Ik vond het leuker om voor het theater wereld te werken. Na een een tijd kreeg ik last van rugklachten en ben ik daardoor thuis naai cursussen gaan geven. Door de drukte, kleine werkruimte besloot ik het groter aan te pakken. En zo begon ik aan de volgende stap het naaicafe.

Hoe bent u op dit concept gekomen?
7,5 jaar geleden kwam een vriendin met een artikel over een Nederlandse vrouw die in Berlijn een eigen naaicafe had opgezet. En omdat ik thuis dus te weinig ruimte had, vond ik het een erg leuk idee omdat ook te beginnen. Ik heb het naaicafe in Berlijn nooit bezocht. Ik heb mijn eigen ideeën uitgewerkt.  En zo waren destijds het eerste naaicafe van Nederland. Ondertussen zullen er meerdere naaicafes zijn ontstaan.

Hoe kijkt u naar de mode branche van Rotterdam?
Rotterdam ontwikkeld zich snel. Het word hipper en groter als je bijvoorbeeld kijkt naar de Witte de Withstraat of naar de nieuwe jongen ontwerpers. Dan is Rotterdam een fijne start om daar te beginnen, want er zijn veel verschillende mogelijkheden.

Wie is de genen waar u naar op kijkt of erg interessant vind?
Ik heb niet een specifiek iemand waar ik naar opkijk. Er zijn veel verschillende modeontwerpers met hun nieuw collecties waar ik inspiratie kan uithalen. Ook ergens heeft de Nederlandse vrouw die in Berlijn begon met een naaicafe heeft me ook zeker geïnspireerd.

Heeft u nog advies voor de studenten van mode maat kleding?
Laat je niet afschrikken door wat je tegenwoordig allemaal ziet of wat nu hip is. Laat het je juist inspireren maar blijf vooral bij je zelf. Doe en maak wat jij leuk vind, want als je dat niet doen dan ga je jezelf tegen werken. Ik ben best wel jaloers op de generatie van nu, omdat je gemakkerlijk het internet kan gebruiken om bekendheid te krijgen. Maar daar vooral gebruik van maar bedenk ook dat de echte mode lief hebbers niet alleen iets willen zien maar ook iets tastbaars willen hebben.

Amy Speelman

interview-caroline-vogel-2

Interview : Anneke van Vliet

interview-anneke-van-vliet

Hoe bent u zelf in deze branche gekomen?
Ik begon al vroeg met het naaiwerk. Het begon allemaal toen ik 4 jaar was. Vroeger had je van die kartonnen popjes waar je papieren kleertjes voor kon maken. Als kind vond ik dat erg leuk om te doen en begon zelf ook kleine werkjes te maken voor de poppen.  Zo begon ik toen met 16 jaar oud naar de mulo te gaan ( bekend nu als de mavo) daar zat ik op de mode vak school in Rotterdam. Daar behaalde ik mijn diploma voor costumière. Costumière is de basisopleiding voor eventuele verdere studie. Je leert het tekenen en vervaardigen van eenvoudige dames- en meisjesbovenkleding. Tegelijkertijd leer je stoffen herkennen en de belangrijkste eigenschappen ervan. In de tussen tijd van school was ik ook aan het werk in een klein mode winkeltje waar ik de kledingreparatie deed. Die tijd ook wel genoemd als pompwerk. Na dat ik klaar was met school ben ik bij het buurthuis in Pernis terecht gekomen en daar naaicursussen gaan geven. En een paar jaar later ben ik naar Schiedam gekomen en daar voor de stichting huishoudelijke voorlichting gaan werken en ook weer naailessen gaan geven. Na 35 jaar ben ik gestopt en ging met pensioen.

Hou oud was u toen u begon?
Ik was 20 jaar toen ik klaar was met mijn opleidingen en naderhand ben ik die tijd begonnen in de modebranche.

Wat was uw startkapitaal?
Omdat ik bij een buurthuis werkte en niet voor mezelf werkte,  had ik geen startkapitaal nodig.

Welke verschillende activiteiten vinden er plaats tijdens het bedrijf?
In dat buurthuis was er van alles je kon leren er waren veel mogelijkheden van koken tot techniek. En natuurlijk werd er ook aan naaicursussen gedaan.

Wat zijn jullie beste diensten/ sterkste kant/producten?
De sterkste kant van onze diensten was dat we de basis van de grondvromen en de naai technische kant goed werden uitgelegd.

Hoe verkopen jullie de naam aan klanten, dat u laat weten dat je er bent?
In die tijd werd het aangegeven in de kranten, toen was het een hele anderen tijd. Het was behoorlijk populair destijds voor de huisvrouwen.

Deed u mee aan de trend die er die tijd in was?
De deelnemers die de cursussen volgde, namen zelf hun stof mee dus je kon zelf bepalen of je mee deed aan de trend.

Wat zijn de opleidingen die je hebt gedaan / Advies voor nieuwe studenten?
Ik heb de opleiding mode-/maat kleding gedaan en daar de diploma voor costumière voor behaald. Daarna op de snijschool heb ik een studie gevolgd van 4 jaar als coupeuse ook dat diploma heb ik behaald. Naderhand heb ik ook een leraren opleiding gaan doen om ook goed les te kunnen geven over het vak wat ik heb uitgeoefend.

Wat is het persoonlijk advies dat u heeft voor de komende studenten die als coupeuse zullen gaan werken?
Altijd goed je ogen gebruiken, het figuur in overschouw nemen. De plus punten laten uitkomen en de min punten altijd camoufleren.

Amy Speelman

anneke-van-vliet-de-rotterdamse-snijschool